آیپک ، قدرتی رو به افول

سیاست در ایالات متحده آمریکا با لابی و لابی گری عجین شده است . از روزهای نخست تاسیس این کشور در قرن هیجدهم تا کنون ، لابی ها نقش مهم و تعیین کننده ای در اداره آمریکا داشته اند. تعداد لابی ها و کمیته های اقدام سیاسی نیز در این کشور سر به چند هزار می زند ، با این حال ، از این تعداد، معدودی از آنان به اندازه کمیته امور عمومی آمریکا – اسراییل ( آیپک) بر نظام تصمیم گیری آمریکا سلطه دارند .

 آیپک فقط بر یک موضوع یعنی حفظ مناسبات آمریکا و اسراییل تمرکز دارد و تعداد اعضای آن از 60 هزار نفر فراتر نمی رود؛ با این حال، تحلیلگران مسائل سیاسی در آمریکا، آیپک را بعد از انجمن ملی بازنشستگان آمریکا با بیش از 50 میلیون عضو، با نفوذترین لابی آمریکا قلمداد می کنند. در عرصه سیاست خارجی نیز هیچ لابی حتی لابی ایرلندی ها یا چینی ها با چند برابر سهم جمعیتی در مقابل تعداد یهودیان آمریکا، به گرد پای آیپک نمی رسند.

منبع قدرت

سابقه تاسیس آیپک به دهه 1950، اندکی پس از ایجاد موجودیت اسراییل بر می گردد. در آن زمان، گروهی از فعالان یهودی، تشکل جدیدی را ایجاد کردند که از منافع اسراییل در آمریکا پاسداری کند. در کوتاه زمانی، این تشکل جدید گوی سبقت را از تشکل های قدیمی تر صهیونیست ها ربود و به موثرترین لابی در جمع لابی های متعدد اسراییل در آمریکا بدل شد. در میان لابی های اسراییل در آمریکا، سه تشکل بیش از دیگران شاخص هستند که عبارتند از : " مسیحیان متحد برای اسراییل " که فراگیر ترین آنان است ، " کمیته امور عمومی آمریکا – اسراییل " (آیپک) و «کنفرانس روسای سازمان های عمده یهودیان آمریکایی .» در این میان، آیپک بر لابی گری با قوه قانونگذاری آمریکا و «کنفرانس روسای سازمان های عمده یهودیان آمریکایی» بر لابی گری با قوه مجریه آمریکا متمرکز شده اند.

رمز قدرت یابی آیپک نیز فقط در توان لابی گری و منابع مالی و رسانه ای این تشکل نیست. زیرا بسیاری از دیگر لابی ها از ابزارهای مشابه استفاده و پول های فراوانی را هزینه می کنند. با این حال، سنت سیاسی در ایالات متحده نشان می دهد آن دسته از گروهای فشار و ذی نفوذ که فعالیت خود را صرفا با هدف تاثیرگذاری بر تصمیمات کنگره و نه مقامات دولتی یا افکار عمومی قرار داده اند، موفق‌تر بوده اند. کنگره آمریکا عالی ترین نهاد قدرت در صحنه عملی آمریکا محسوب می شود و حتی قدرت رو به رشد روسای جمهوری آمریکا در نهایت در برابر تصمیمات نمایندگان، رنگ می بازد. این نمایندگان کنگره هستند که می توانند با تصویب طرح های خود، برسر راه دولت ها مانع تراشی کنند و با تغییر در منابع مالی مورد نیاز دولت، کاخ سفید را در نهایت وادار به تمکین نمایند. از این رو اگر کنگره آمریکا فارغ از جدال های مرسوم سیاسی بر موضوعی اجماع نماید؛ نظیر اجماع فرا حزبی در دفاع از اسراییل ، کمتر دولتمردی یارای مخالفت با آن را خواهد داشت .

ارتش مسیحیان صهیونی

لابی های اسراییل در آمریکا از جمله آیپک، بر خلاف تمامی لابی های دیگر فعال در عرصه سیاست خارجی، از حمایت گسترده افرادی خارج از نژاد و مذهب خود برخوردار هستند. در حالی که ایرلندی تبارها حامی لابی های ایرلندی، چینی تبارها حامی لابی های چینی، اعراب حامی لابی های عربی، مسلمانان حامی لابی های اسلامی و کاتولیک ها حامی لابی های کاتولیک ها هستند، چند ده میلیون مسیحی آمریکایی خود را پشتیان لابی های اسراییلی – یهودی قلمداد می کنند. به همین دلیل اقلیت دینی حدودا شش میلیونی یهودی آمریکا از حمایت حداقل 80 میلیون مسیحی اونجلیستی برخوردار است. بسیاری از این افراد از اسراییل حمایت می کنند نه به خاطر اینکه اسراییل یک حکومت یهودی است؛ بلکه حفظ موجودیت اسراییل را شرط ضروری برای رجعت پیامبر مسیحیان و تشکیل حکومت هزار ساله حضرت مسیح (ع) می دانند. در تعالیم مسیحیان اونجلیستی، جنگ آخر زمان در سرزمین فلسطین میان قوم یهود و دشمنان آن رخ خواهد داد که در نهایت تخریب مسجد الاقصی را به دنبال خواهد داشت.

پیوند خوردن سرنوشت اسراییل به ظهور مسیح (ع) در تفکر چند میلیون آمریکایی مسیحی، قدرت فراوانی را در اختیار لابی های اسراییل قرار داده است که در زمان انتخابات، ماشین عظیم رای سازی را برای حامیان خود تدارک ببینند . این قدرت تا جایی است که فردی همچون جو بایدن که برای چند دهه از سناتورهای با نفوذ آمریکا بوده است، در زمان انتخابات ریاست جمهوری سال 2008، هنگامی که دوشادوش باراک اوباما برای کسب سمت معاون ریاست جمهوری آمریکا تلاش می کرد، خود را یک صهیونیست خواند  و تاکید کرد که برای صهیونیست بودن نیازی به یهودی بودن نیست.

ماشین رای لابی های اسراییل، بویژه آیپک، اکثر قریب به اتفاق اعضای کنگره آمریکا را مدیون خود کرده است. با اینکه تعداد یهودیان سنای آمریکا عموما از تعداد انگشتان دو دست تجاوز نمی کند، با این حال حدود 90 درصد از اعضای این نهاد مهم، خود را قسم خورده اسراییل معرفی می کنند. چندی پیش یکی از روسای سابق آیپک گفته بود که اگر این لابی حتی بر روی دستمال توالت طرحی را در ارتباط با امنیت اسراییل میان اعضای کنگره توزیع شود، آن طرح تصویب می شود؛ زیرا کمتر کسی در آمریکا جرات دارد خود را به عنوان مانع ظهور حضرت مسیح (ع) معرفی نماید و انتظار داشته باشد در انتخابات بعدی به پیروزی دست یابد .

سوء استفاده یهودیان صهیونیست از تفکرات مذهبی مسیحیان آمریکایی موجب شده است تا حفظ منافع اسراییل در نزد برخی افراد، از منافع ملی آمریکا نیز مهم تر قلمداد شود. این موضوع تا جایی گسترش یافته است که اقدام آریل شارون، نخست وزیر وقت اسراییل برای خروج نظامیان این رژیم از نوار غزه در سال های نخست قرن جاری، از سوی پت رابرتسون، از رهبران جریان مسیحیان صهیونی آمریکا، مورد انتقاد قرار گرفت و شارون به مانع تراشی برای رجعت مسیح متهم شد .

شکاف بر دیواره های دژ

تمامی افرادی که در عرصه سیاست و حکومت آمریکا تحقیق و مطالعه می کنند، تقریبا در مورد نقش و نفوذ لابی های اسراییل از جمله آیپک اتفاق نظر دارند. با این حال، در سال های گذشته اتفاقاتی رخ داده است که این نفوذ رو به افول گذاشته است. برخی از اقداماتی که در چند سال اخیر توسط جریان فوق افراطی لیکودی ها و متحدانشان در دولت بنیامین نتانیاهو به اجرا گذاشته شده است، برخی از متعصب ترین حامیان تل آویو را نیز دلسرد کرده است. ظهور رسانه های مستقل در عصر کنونی و نمایش زنده تصاویر کشتار فلسطینیان در جنگ های اخیر در غزه، چهره واقعی صهیونیست ها را در برابر دیدگان افکار عمومی آشکار کرده است .

اکنون دیگر در قرن بیست و یکم و با وجود دهها رسانه مستقل و شبکه های اجتماعی نمی توان زمین دیگران را غصب کرد ، غیر نظامیان را به حصر در آورد ، زنان و کودکان را کشت و به تاسیسات سازمان ملل حمله کرد  . اینکه موجی از انزجار افکار عمومی غرب را در برگرفته است و دانشگاه ها به عنوان کانون فعالیت جوانان آرمانگرا ، به کمپین تحریم اسراییل پیوسته اند ، نشان می دهد که قدرت تاثیرگذاری لابی های اسراییل چه در اروپا و چه در آمریکا رو به افول است. اگر روزگاری اروپایی ها از دریچه عذاب وجدان هولوکاستی به منازعه اعراب و اسراییل می نگریستند یا آمریکایی ها ظهور پیامبر مسیحیان را از راه تخریب مکان مقدس مسلمانان جست و جو می کردند، اکنون فرصت جدید پدید آمده است تا حقایق تلخ درد و رنج یک ملت بازگو شود . جدال های لفظی مقامات اروپایی و آمریکایی با بنیامین نتانیاهو در سال های اخیر نیز نشان می دهد تامین منافع صهیونیست ها دیگر با عبور از مسیرهای ایجاد شده توسط لابی ها میسر نیست و افکار عمومی در غرب به تحولات خارومیانه صرفا از دریچه نگاه آیپکی ها نمی نگرد .

البته هنوز آیپک قدرتمندترین لابی در عرصه سیاست خارجی آمریکا محسوب می شود و تقریبا تمامی خواسته این تشکل در سیاست های خاورمیانه ای آمریکا به مورد اجرا گذاشته می شود. با این حال، شکاف هایی در دیوارهای  این دژ به ظاهر تسخیر ناپذیر دیده می شود که می تواند در آینده نزدیک، بزرگ تر و عمیق تر شود .   

نویسنده: امیر علی ابوالفتح

دیدگاه‌های نویسنده‌ی ‌این مقاله، لزوما بیانگر مواضع شبکه‌ی پرس تی‌وی نیست.

Press TV’s website can also be accessed at the following alternate addresses:

www.presstv.co.uk